http://okeanis.lib2.uniwa.gr/xmlui/handle/123456789/3129 Διπλωματικές εργασίες μεταπτυχιακών φοιτητών του προγράμματος Αντισεισμική και Ενεργειακή Αναβάθμιση Κατασκευών και Αειφόρος Ανάπτυξη 2026-05-02T05:01:43Z http://okeanis.lib2.uniwa.gr/xmlui/handle/123456789/5560 Χρονικός προγραμματισμός σε τεχνικά έργα. Βελτιστοποίηση χρόνου-κόστους με χρήση γενετικών αλγόριθμων Τουλούμης, Ευάγγελος Η κατασκευή τεχνικών έργων είναι μία άκρως απαιτητική διαδικασία που την ξεχωρίζει από τις περισσότερες διαδικασίες που θεωρούνται ως έργα. Η πλειοψηφία των επιμέρους δραστηριοτήτων οι οποίες συνθέτουν ένα τεχνικό κατασκευαστικό έργο εκτελούνται για μεγάλο χρόνο zσε εξωτερικό χώρο ή υπό μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες εισάγοντας μεγάλο ποσοστό αβεβαιότητας στην υλοποίηση του χρονοπρογραμματισμού. Συχνά, στους εξωτερικούς απρόβλεπτους παράγοντες που δύνανται να επηρεάσουν την εξέλιξη ενός κατασκευαστικού έργου προστίθενται και οικονομικοί περιορισμοί είτε ως αποτέλεσμα αναπροσαρμογών στον χρονοπρογραμματισμό είτε λόγω τεχνικών αλλαγών που επιβάλλονται από την εξέλιξη του zέργου. Τα τεχνικά έργα κατασκευής είναι μοναδικά ως προς τον σχεδιασμό και την υλοποίηση τους, αφού κάθε ένα ξεχωριστά υλοποιείται σε διαφορετικό περιβάλλον και εξελίσσεται σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, ενώ έως την ολοκλήρωση τους μεσολαβεί μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι εργασίες που απαρτίζουν τα τεχνικά έργα είναι κατασκευαστικής φύσης, κάτι που σημαίνει ότι αφενός έχουν συχνά μεγάλη διάρκεια και αφετέρου απαιτούν τα ίδια ή παρόμοια είδη πόρων για την εκτέλεση τους, είτε πρόκειται για προσωπικό είτε για τεχνικό εξοπλισμό. Αυτές οι ιδιότητες μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά το σχεδιασμό του χρονοπρογραμματισμού ώστε να γίνεται ορθή διάθεση των πόρων σε όλο το φάσμα εξέλιξης του έργου. Αν και οι επιμέρους εργασίες είναι διακριτές μεταξύ τους, υπάρχει αλληλεξάρτηση καθώς αποτελούν τα διαδοχικά μακρά στάδια μίας κατασκευής κάτι που επιτρέπει συνήθως σε αρκετές εργασίες να μπορέσουν να εκτελούνται τμηματικά ή με μεταβαλλόμενο ρυθμό κατά την συνολικά προβλεπόμενη επιτρεπτή διάρκεια τους. Οπότε στην πράξη, κατά την εκτέλεση των έργων απαιτούνται διαφορετικά ποσά πόρων ανά ημέρα εκτέλεσης έργου και επειδή τα εργοτάξια που αποτελούν το πεδίο εξέλιξης των εργασιών είναι προσωρινές μη σταθερές κατασκευές, πρέπει να γίνεται προσπάθεια η μέση χρήση πόρων να παραμένει όσο δυνατόν σταθερή ώστε να μην προκύπτει οικονομική και χρονική επιβάρυνση του έργου από την μεταφορά πόρων από και προς το εργοτάξιο. Η Διαχείριση Πόρων ως αντικείμενο του επιστημονικού πεδίου της Διοίκησης Έργων στοχεύει στην βελτίωση της διαχείρισης των διαθέσιμων πόρων. Η Εξομάλυνση Πόρων ένα πιο εξειδικευμένο πεδίο που πραγματεύεται τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να επιτευχθεί μία ομοιόμορφη χρήση πόρων για δεδομένη σταθερή διάρκεια έργου. Στην ουσία πρέπει να ληφθούν οι κατάλληλες αποφάσεις ώστε να ακολουθηθεί η βέλτιστη στρατηγική διαχείρισης των πόρων για να εξυπηρετηθεί ο σκοπός της έγκαιρης ολοκλήρωσης ενός έργου με το μικρότερο δυνατό κόστος. Πρόκειται για ένα πρόβλημα βελτιστοποίησης όπου ο λήπτης των αποφάσεων πρέπει να επιλέξει την καλύτερη απόφαση. Αρωγός σε αυτήν την προσπάθεια υπήρξε η Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία παρείχε τα πρώτα υποστηρικτικά εργαλεία προς τον λήπτη αποφάσεων ήδη από το δεύτερο μισό του προηγούμενου αιώνα. Η εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, σε κάθε βήμα της προσέφερε και νέες βοήθειες ως προς το πρόβλημα της εξομάλυνσης πόρων σε έργα. Η εμφάνιση των Εξελικτικών Αλγορίθμων και η επιτυχία τους στην αντιμετώπιση προβλημάτων βελτιστοποίησης έδωσε περαιτέρω ώθηση στην εφαρμογή νέων τεχνικών που χρησιμοποιούν Νοήμονες Υπολογιστικές Μεθόδους για να επιλύσουν προβλήματα. Σε αυτή την κατηγορία αναπτύχθηκαν πρόσφατα οι Νοήμονες Μέθοδοι Εμπνευσμένες από την Φύση οι οποίες αποδείχτηκαν εξαιρετικά αποτελεσματικές στην επίλυση δύσκολων προβλημάτων βελτιστοποίησης. Το πρόβλημα βελτιστοποίησης της εξομάλυνσης πόρων σε έργα δεν έχει λυθεί με ακρίβεια για έργα μεγάλης πολυπλοκότητας. Στη βιβλιογραφία απαντώνται ακριβείς λύσεις για μικρά έργα (<20 δραστηριοτήτων), ενώ για έργα μεσαίου μεγέθους (μέχρι 50 δραστηριότητες) και για έργα με ιδιαιτερότητες όπως η μεγάλη διάρκεια εργασιών και οι σχέσεις εξάρτησης, όπως για παράδειγμα οι Start – Start, Start – Finish εξαρτήσεις (SS, SF) κλπ , παρουσιάζονται κάποιες καλές προσεγγιστικές λύσεις. Τα έργα που χρησιμοποιούνται συνήθως στη βιβλιογραφία είναι τεχνητά και λίγες είναι οι επιτυχείς προσπάθειες εξομάλυνσης πόρων σε πραγματικά έργα. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας καταρχήν εξετάζονται οι μέθοδοι χρονικού προγραμματισμού σε τεχνικά έργα με ανασκόπηση της βιβλιογραφίας αλλά και με πραγματικά παραδείγματα τεχνικών έργων με χρήση του λογισμικού Microsoft Project. Ακολούθως, η εργασία κινείται ένα βήμα παραπάνω και επιχειρεί να επιτύχει βελτιωμένες προσεγγιστικές λύσεις χρονικού προγραμματισμού και διαχείρισης πόρων σε δύο πραγματικά έργα μεσαίου μεγέθους εφαρμόζοντας μία Νοήμονα Υπολογιστική Μέθοδο εμπνευσμένη από τον Φυσικό Κόσμο, την Βελτιστοποίηση Εμπνευσμένη από τον Ηχοεντοπισμό. 2021-03-30T00:00:00Z http://okeanis.lib2.uniwa.gr/xmlui/handle/123456789/5559 Επισκευές - ενισχύσεις δομικών στοιχείων: συγκριτικοί έλεγχοι από τεχνολογική και οικονομική άποψη Παλληκάρης, Ξενοφών 2021-03-22T00:00:00Z http://okeanis.lib2.uniwa.gr/xmlui/handle/123456789/5558 Έλεγχος υφιστάμενου κτιρίου με πρόταση αλλαγής χρήσης και προσθήκη ορόφου - προτάσεις ενίσχυσης Μουστακάτου, Αικατερίνη Στην εργασία αυτή, ελέγχεται η συμπεριφορά μιας νέας κατασκευής που τηρεί τους πρόσφατους κανονισμούς, αλλά υπάρχει η απαίτηση της αλλαγής χρήσης της, από κατοικία σε φροντιστήριο, δηλαδή σε χώρο συνάθροισης κοινού. Το θέμα αυτό επιλέχτηκε ως έναυσμα, καθώς πολλές περιπτώσεις κτιρίων εκπαίδευσης στην Ελλάδα, όπως φροντιστήρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, φροντιστήρια ξένων γλωσσών, ωδεία και γενικώς εκπαιδευτήρια, στη πλειονότητά τους, στεγάζονται σε κτίρια των οποίων η αρχική χρήση ήταν κατοικία ή γραφεία. Για την λειτουργία τους, αρκούσε μια βεβαίωση στατικής επάρκειας από μηχανικό, χωρίς να επισημαίνεται η αναβάθμιση της σπουδαιότητας του κτιρίου λόγω αλλαγής χρήσης. Αυτή η εργασία σκοπεύει να δείξει την αναγκαιότητα ελέγχου κτιρίων, που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν ή χρησιμοποιούνται ήδη ως εκπαιδευτήρια, χωρίς αυτά να έχουν σχεδιαστεί εξ αρχής για την εν λόγω χρήση. Το κτίριο που εξετάστηκε σε αυτή την εργασία, παρόλο ότι είναι πρόσφατη κατασκευή και έχει δομηθεί σύμφωνα με τα τρέχοντα επίπεδα τεχνολογίας και τεχνογνωσίας, αυτά φαίνεται να μην επαρκούν για να καλύψουν τα νέα δεδομένα της νέας χρήσης, για τη στάθμη επιτελεστικότητας Α2, όπως την ορίζει ο ΚΑΝ.ΕΠΕ. Για την εν λόγω στάθμη, το κτίριο φαίνεται να εμφανίζει μεμονωμένες και σποραδικές βλάβες (δημιουργία πλαστικών αρθρώσεων) σε σεισμούς μεσαίου μεγέθους (μη επιτρεπτή απόκριση) αλλά για τη στάθμη επιτελεστικότητας Β1, εμφανίζει μεγάλα περιθώρια κατανάλωσης της σεισμικής ενέργειας (πλάστιμη περιοχή απόκρισης) χωρίς κατάρρευση, ακόμα και για πιο σπάνιους και άρα ισχυρότερους σεισμούς (επιτρεπτή απόκριση). Πιο συγκεκριμένα, το κτίριο επιλύθηκε με τη μέθοδο Pushover, χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα Fespa της εταιρείας LH-Λογισμικής, αφού επιβεβαιώθηκαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της. Διαπιστώθηκαν οι πραγματικές αντοχές των υλικών, μετά από στατιστική επεξεργασία καθώς και η γεωμετρία - διατομές του φορέα. Μετά την επίλυση του φορέα, έγινε σύγκριση της καμπύλης ικανότητας του κτιρίου με τα διαγράμματα των φασμάτων απαίτησης και φάνηκε ότι το κτίριο έχει ακόμα μεγάλο απόθεμα πλάστιμης συμπεριφοράς και μπορεί να ανταποκριθεί σε ακόμα μεγαλύτερη εδαφική επιτάχυνση (δηλαδή μεγαλύτερο σεισμό) από αυτό που απαιτείται να ικανοποιεί (στάθμη επιτελαστκότητας Β1). Για μικρότερο σεισμό , (στάθμη επιτελεστικότητας Α2 - περιορισμένες βλάβες), το κτίριο οριακά ξεπερνά την ελαστική περιοχή συμπεριφοράς και χρειάζεται κάποιες μεμονωμένες ενισχύσεις σε δοκούς που έχουν αστοχήσει σε κάμψη. Στη συνέχεια έγινε επανέλεγχος της κατασκευής μετά την προτεινόμενη ενίσχυση και πιστοποιήθηκε η επάρκεια του κτιρίου για τις δεδομένες στάθμες επιτελεστικότητας. 2021-03-02T00:00:00Z http://okeanis.lib2.uniwa.gr/xmlui/handle/123456789/5557 Αποτίμηση συμπεριφοράς πολυώροφου κτιρίου κατά το σεισμό της Αθήνας, 07/09/1999 Βάγγερ, Αντώνιος Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την αποτίμηση της σεισμικής επάρκειας μιας υφιστάμενης κατασκευής από οπλισμένο σκυρόδεμα. Πρόκειται για ένα τριώροφο κτίριο κατοικίας με pilotis, το οποίο σχεδιάστηκε το 1976. Σκοπός είναι η ταυτοποίηση των ζημιών που προκλήθηκαν στον φέροντα οργανισμό του κατά το σεισμό της Αθήνας το 1999. 2021-03-12T00:00:00Z